Seokguram oraz świątynia Bulguksa należą do najważniejszych zabytków buddyjskiego dziedzictwa Korei i zostały wspólnie wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1995 roku. Oba obiekty powstały w VIII wieku, w okresie Zjednoczonego Królestwa Silla, i do dziś są uznawane za wybitne przykłady dawnej architektury oraz sztuki koreańskiej. Seokguram to sztucznie utworzona kamienna grota świątynna położona na górze Tohamsan w Gyeongju, posiadająca status Skarbu Narodowego Korei nr 24. Wnętrze groty zostało zaprojektowane w harmonijny sposób wokół głównego posągu Buddy Siakjamuniego, otoczonego licznymi rzeźbami buddyjskimi. Szczególną uwagę przyciąga spokojny i łagodny wyraz twarzy głównego posągu, przedstawiającego moment osiągnięcia oświecenia. Kopułowe wnętrze oraz niezwykle precyzyjne kamienne rzeźby świadczą o wysokim poziomie architektury i sztuki okresu Silla. Świątynia Bulguksa jest również jednym z najbardziej reprezentacyjnych zabytków okresu Zjednoczonego Królestwa Silla i stanowi wyjątkowy przykład koreańskiej architektury buddyjskiej oraz sztuki sakralnej. Zarówno Seokguram, jak i Bulguksa znajdują się w historycznym mieście Gyeongju i są uznawane za jedne z najważniejszych miejsc dziedzictwa kulturowego Korei. Obecnie należą również do najczęściej polecanych miejsc dla zagranicznych turystów odwiedzających Korei.  Powiązane informacje https://english.khs.go.kr/cop/bbs/selectBoardArticle.do?ctgryLrcls=CTGRY209&nttId=57950&bbsId=BBSMSTR_1205&uniq=0&mn=EN_03_01 https://my.heritage.go.kr/public/commentary/HtmlPage.do?pg=/unesco/Heritage/Heritage_01.jsp&menuId=04_01 Źródło zdjęcia: http://www.bulguksa.or.kr/

Geunjeongjeon w pałacu Gyeongbokgung jest zabytkiem narodowym Korei nr 223 i stanowi główną salę tronową pałacu. W czasach dynastii Joseon urzędnicy składali tu królowi noworoczne wyrazy szacunku, natomiast sam król prowadził w tym miejscu sprawy państwowe, organizował ceremonie narodowe oraz przyjmował zagranicznych posłów. Budynek został wzniesiony w 1394 roku (3. rok panowania króla Taejo), a królowie wczesnej dynastii Joseon, w tym król Jeongjong, wstępowali tutaj na tron podczas ceremonii koronacyjnych. Geunjeongjeon jest również symbolem tradycyjnej koreańskiej architektury i stał się szeroko znany na świecie jako miejsce występu światowej sławy zespołu BTS w 2020 roku.  Powiązane informacje https://www.cha.go.kr/cop/bbs/selectBoardArticle.do?nttId=77965&bbsId=BBSMSTR_1002 https://my.heritage.go.kr/public/commentary/culSelectDetail.do?ccbaKdcd=11&ccbaAsno=0002230000000&ccbaCtcd=11&ccbaCpno=1111102230000&menuId=01_06 https://english.khs.go.kr/chaen/search/selectGeneralSearchDetail.do?mn=EN_02_02&sCcebKdcd=11&ccebAsno=0002230000000&sCcebCtcd=11&pageIndex=1&region=&canAsset=&ccebPcd1=&searchWrd=GEUNJEONGJEON+HALL+OF+GYEONGBOKGUNG+PALACE&startNum=&endNum=&stCcebAsdt=&enCcebAsdt=&canceled=&ccebKdcd=&ccebCtcd=

Patrząc na niewidzialne. Przegląd obrazów filmowych z Korei Południowej W dniach 27-29 marca zapraszamy na program poświęcony wideo i filmowi artystycznemu z Korei Południowej, który został przygotowany we współpracy z Muzeum Sztuki Współczesnej w Seulu (MMCA). Podzielony na sześć rozdziałów program otwiera prezentacja rzadko pokazywanych dzieł wczesnej koreańskiej sztuki wideo z lat 60., 70. i 80. XX wieku, m.in. Hyunki Parka i Soungui Kim. Większa część programu poświęcona jest młodemu pokoleniu twórców koreańskich. Korzystają oni z nowych technologii, z kulturą popularną, śmiało eksperymentują z AI, a jednocześnie czerpią garściami z animizmu, folkloru, jak i inspirują się działalnością ruchów aktywistycznych. W wybranych filmach odbijają się dramatyczne wydarzenia historyczne, polityczne turbulencje ostatnich lat, jak i wiara w terapeutyczną, uzdrawiającą moc sztuki.   Przegląd składa się z sześciu bloków programowych w KINOMUZEUM przy MSN, którym towarzyszy pokaz pracy VR „489 Years” Hayoun Kwon oraz performans Joowon Song, który ma formę spaceru z artystką po budynku muzeum. Praca „489 Years” dotyczy Koreańskiej Strefy Zdemilitaryzowanej, pasa buforowy, ustanowionej w 1953 roku po wojnie koreańskiej, pejzaż niedostępny, ale głęboko obecny w świadomości mieszkańców Korei. Praca „489 Years” dotyczy Koreańskiej Strefy Zdemilitaryzowanej, pasa buforowego, ustanowionego w 1953 roku po wojnie koreańskiej. Jest to pejzaż niedostępny, ale głęboko obecny w świadomości mieszkańców Korei. Performance Song Joowon „Wędrujące ciało” jest oparty na indywidualnym spotkaniu między artystką i publicznością, gdzie wspólny spacer w przestrzeni muzealnej jest zaproszeniem do unikalnego wspólnego doświadczenia 1:1, wymagającego skupienia i uwagi. Programy kinowe mają charakter tematyczny, koncentrując się na wybranym zagadnieniu, okresie historycznym bądź indywidualnej praktyce.   Blok 1: Wczesne koreańskie prace filmowe i wideo  To historyczny kolaż, składający się z prac Hyunki Park, Kangso Lee, Duckjun Kwak oraz Kulim Kim z lat 60. i 70. XX wieku – poszukujących nowego języka dla sztuki, czerpiących z energii młodości i kontrkultury. Blok 2: Wczesne koreańskie prace filmowe i wideo: Soungui Kim To kinowa retrospektywa Soungui Kim, artystki, która otworzyła medium wideo i performansu na doświadczenie przestrzeni publicznej, pozwalając, by jej prace powstawały w rytmie i poetyce codzienności. Blok 3: Współczesne motywy koreańskie: historia, natura, państwo  Składa się ze współczesnych dzieł filmowych Hyewon Kwon, kolektywu ikkibawiKrrr, Donghyun Gyon & Seajung Kwon i Hayoun Kwon– charakteryzuje je wyciszenie i skupienie; koncentrują się na wypartych historiach, istotach ludzkich i nie-ludzkich, których głos nie wybrzmiewa w oficjalnych narracjach, odzyskując to co niewidzialne. Blok 4: Współczesne motywy koreańskie: kapitalizm i praca To kinowa retrospektywa artystki młodszego pokolenia, Jeamin Cha, która koncentruje się na wymazywanych w kapitalistycznej maszynerii aspektach życia: pracy fizycznej, chorobie, opiece – tym samym zapraszając nas do dostrzeżenia tego, co widziane, ale niewidzialne. Blok 5: Współczesne motywy koreańskie: środki masowego przekazu, gry, nowe media Składa się z filmów młodych artystek Yeoreum Jung, Ayoung Kim i kolektywu Yagwang, których twórczość splata animacje, gaming, tropy z kultury popularnej oraz aktualne treści społeczno-polityczne – testując współczesne media, które mogą być również obszarem refleksji, oporu i nowych możliwości. Blok 6: Współczesne motywy koreańskie: ekologia, technologia, wspólnota Koncentruje się na praktyce Unmakelab – kolektywu badającego powiązania między sztuczną inteligencją, wzrostem gospodarczym i wyobrażeniami na temat rozwoju azjatyckich społeczeństw – dla którego technologia nie jest jedynie narzędziem, ale lustrem, w którym odbijają się wspólne aspiracje i lęki. Program „Patrząc na niewidzialne. Przegląd obrazów filmowych z Korei Południowej”, powstał w dialogu pomiędzy kuratorką MMCA w Seulu, Soojung YI i kuratorem MSN, Sebastianem Cichockim. Jest zapowiedzią wymiany programowej między MMCA i MSN, we współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza w kolejnych latach. Narodowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej Korei (MMCA) jest głównym i największym w Korei Południowej muzeum poświęconym sztuce najnowszej posiadającym cztery oddziały w całym kraju. Jego kolekcja sięga od tradycyjnych mediów – malarstwa, rzeźby i rzemiosła artystycznego, po współczesne dzieła z obszaru projektowania, architektury, wideo, performansu i praktyk interdyscyplinarnych, które odzwierciedlają zmiany zachodzące w społeczeństwie koreańskim, w obszarze nowych technologii, ruchów społecznych czy klimatu. https://artmuseum.pl/wydarzenia/cykle/patrzac-na-niewidzialne-przeglad-obrazow-filmowych-z-korei-poludniowej

   W historii Korei tylko dwóch władców zostało uhonorowanych tytułem Wielkiego Króla. Jednym z nich jest król Sejong Wielki, który około sześciuset lat temu stworzył alfabet koreański – hangeul.  Drugim jest król Gwanggaeto Wielki, władca starożytnego królestwa Goguryeo, za którego panowania państwo osiągnęło największe w historii Korei terytorium około 1600 lat temu. W tym czasie koń stanowił podstawę siły militarnej, a dumą armii Goguryeo byli gaemamusa – ciężkozbrojna formacja kawaleryjska.  Zarówno konie, jak i jeźdźcy byli opancerzeni, co tworzyło potężną ciężką kawalerię, rzadko spotykaną w ówczesnej Azji Wschodniej. Dzięki szybkim i niezwykle silnym szarżom oddziały te skutecznie przełamywały szyki wroga. Wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO grobowce Goguryeo zdobią liczne malowidła ścienne, na których zachowały się również realistyczne przedstawienia gaemamusa.

Daerye W historii Korei w okresie dynastii Joseon jazda konna wśród ludzi ze stanu pospolitego należała do zjawisk bardzo rzadkich, co wynikało z różnych uwarunkowań społecznych i ekonomicznych. Utrzymanie konia stanowiło dla nich poważne obciążenie finansowe, a ponadto sama jazda konna była postrzegana jako oznaka autorytetu i wysokiej pozycji społecznej, dlatego w praktyce nie uchodziło, by osoby spoza elit poruszały się konno. Istniał jednak niemal jedyny wyjątek, w którym akceptowano, aby człowiek ze stanu pospolitego, ubrany w ceremonialny strój urzędniczy (samogwandae), jechał konno – była nim ceremonia ślubna. W okresie Joseon ślub zazwyczaj odbywał się w domu panny młodej: pan młody udawał się tam, by przeprowadzić uroczystość, a następnie powracał do swojego domu wraz z małżonką. Zgodnie z przyjętym zwyczajem panna młoda podróżowała w lektyce, natomiast pan młody dosiadał konia. Również wśród ludzi ze stanu pospolitego przyjęło się, że podczas „pierwszej drogi” (chohaeng) do domu przyszłych teściów w celu zawarcia małżeństwa pan młody zakładał ceremonialny strój i udawał się tam konno. W tradycyjnej kulturze koreańskiej małżeństwo uznawano za inryun jidaesa, czyli „najważniejsze wydarzenie w życiu człowieka”. Właśnie ze względu na tę rangę w kontekście ceremonii ślubnej jazda konna była społecznie akceptowana także wśród ludzi ze stanu pospolitego.